Het registreren van slachtoffers is een discipline met gepubliceerde normen, en het is niet dezelfde activiteit als het schatten van een dodental.
Een registratie, geen getal. De eenheid is één persoon: wie die persoon was, waar en wanneer die persoon is overleden, en wat bekend is over hoe. Een cijfer zonder onderliggende registraties kan door niemand anders worden gecontroleerd, gecorrigeerd of gebruikt.
Elke registratie bevat haar bronnen. Waar de informatie vandaan kwam, wanneer die werd verkregen en hoe zeker de registrator daarvan is. Twee bronnen die beide teruggaan op dezelfde oorspronkelijke bron, zijn één bron.
Dubbeltellingen zijn de belangrijkste fout. Hetzelfde overlijden bereikt een registrator als een naam, als een bijnaam, als een beschrijving en als een ziekenhuisnummer. Het samenvoegen van registraties is een gedocumenteerde beslissing, geen opruimactie.
Zeg wat het cijfer betekent. Een telling van gedocumenteerde sterfgevallen is een ondergrens, geen schatting van het totale aantal, en het rapporteren ervan alsof het het totale aantal was, is misbruik van uw eigen werk. Als een bandbreedte wordt gegeven, zeg dan wat die bandbreedte veroorzaakt.
Publiceer niet wat de levenden in gevaar brengt. Namen van overlevenden en getuigen, precieze locaties van mensen die nog in gevaar zijn, en details die identificeren wie met u heeft gesproken. Een registratie die veilig kan worden bewaard, is niet noodzakelijkerwijs veilig om te publiceren.
Laat een telling geen bewering worden die zij niet kan onderbouwen. Hoeveel mensen zijn overleden is één vraag; wie verantwoordelijk is, is een andere vraag, waarover een rechtbank op basis van bewijsmateriaal beslist, en een registratie van slachtoffers is geen vaststelling van schuld.
Bron. Every Casualty Counts, Standards for Casualty Recording, https://everycasualty.org/standards/ ; International Committee of the Red Cross, customary international humanitarian law database, https://ihl-databases.icrc.org/en/customary-ihl
Wat dit niet is. Een methode om verantwoordelijkheid toe te schrijven, en geen vervanging voor het werk van een bevoegde autoriteit.