Η καταγραφή θυμάτων είναι ένας κλάδος με δημοσιευμένα πρότυπα και δεν είναι η ίδια δραστηριότητα με την εκτίμηση του αριθμού των νεκρών.
Καταγραφή, όχι αριθμός. Η μονάδα είναι ένα πρόσωπο: ποιο ήταν, πού και πότε πέθανε και τι είναι γνωστό για το πώς. Ένας αριθμός χωρίς καταγραφές που να τον τεκμηριώνουν δεν μπορεί να ελεγχθεί, να διορθωθεί ή να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε άλλον.
Κάθε καταγραφή συνοδεύεται από τις πηγές της. Από πού προήλθαν οι πληροφορίες, πότε ελήφθησαν και πόσο βέβαιος είναι ο καταγραφέας. Δύο πηγές που ανάγονται στην ίδια αρχική πηγή αποτελούν μία πηγή.
Οι διπλοεγγραφές είναι το κύριο σφάλμα. Ο ίδιος θάνατος φτάνει στον καταγραφέα ως όνομα, ως παρατσούκλι, ως περιγραφή και ως αριθμός νοσηλείας. Η συγχώνευση καταγραφών είναι τεκμηριωμένη απόφαση, όχι τακτοποίηση.
Να αναφέρετε τι είναι ο αριθμός. Ο αριθμός των τεκμηριωμένων θανάτων είναι κατώτατο όριο, όχι εκτίμηση του συνόλου, και η παρουσίασή του σαν να ήταν το σύνολο αποτελεί κακή χρήση της δικής σας εργασίας. Όταν δίνεται ένα εύρος, να αναφέρετε τι το προκαλεί.
Μη δημοσιεύετε ό,τι θέτει σε κίνδυνο τους ζωντανούς. Ονόματα επιζώντων και μαρτύρων, ακριβείς τοποθεσίες ανθρώπων που εξακολουθούν να κινδυνεύουν και στοιχεία που ταυτοποιούν ποιος σας μίλησε. Μια καταγραφή που είναι ασφαλές να τηρείται δεν είναι κατ’ ανάγκην ασφαλές να δημοσιεύεται.
Μην αφήνετε έναν αριθμό να μετατραπεί σε ισχυρισμό που δεν μπορεί να υποστηρίξει. Το πόσοι πέθαναν είναι ένα ερώτημα· το ποιος ευθύνεται είναι διαφορετικό, και αποφασίζεται από δικαστήριο βάσει αποδεικτικών στοιχείων, ενώ μια καταγραφή θυμάτων δεν αποτελεί διαπίστωση ενοχής.
Πηγή. Every Casualty Counts, Standards for Casualty Recording, https://everycasualty.org/standards/ ; International Committee of the Red Cross, customary international humanitarian law database, https://ihl-databases.icrc.org/en/customary-ihl
Τι δεν είναι αυτό. Μέθοδος απόδοσης ευθύνης και όχι υποκατάστατο του έργου αρμόδιας αρχής.