Een onderzoeker die de beperkingen van een techniek niet kent, zal een resultaat geloven dat de techniek niet kan ondersteunen, en zal stoppen met zoeken.
Een resultaat is een vergelijking van stellingen, geen oordeel. DNA-analyse zegt hoeveel waarschijnlijker de waarnemingen zijn als het monster van deze persoon afkomstig is dan wanneer het van een niet-verwante persoon afkomstig is. Het zegt niet dat de persoon daar was, wanneer die daar was of wat die heeft gedaan. De stap van "hun DNA zit op de handgreep" naar "zij hebben het gebruikt" is een gevolgtrekking die iemand moet beargumenteren, en het is daar waar zaken verloren gaan.
Overdracht en persistentie. Materiaal verplaatst zich. DNA kan via een tussenliggende persoon of een tussenliggend oppervlak op een voorwerp terechtkomen, zonder dat de persoon van wie het afkomstig is het ooit heeft aangeraakt, en het kan op sommige oppervlakken lange tijd aanwezig blijven en op andere snel verdwijnen. De aanwezigheid van een spoor is geen registratie van een gebeurtenis.
Vakgebieden zijn niet in gelijke mate deugdelijk onderbouwd. Het rapport uit 2009 van de United States National Research Council onderzocht de forensische vakgebieden en stelde vast dat, afgezien van kern-DNA-analyse, veel methoden voor patroonvergelijking nooit waren gevalideerd volgens de norm die hun formuleringen in de rechtszaal suggereerden. Vergelijking van bijtsporen en microscopische haarvergelijking zijn het onderwerp geweest van bijzondere kritiek en van vernietigde veroordelingen. Het woord "match", gebruikt zonder een vermelding van hoe vaak een dergelijke overeenkomst bij toeval voorkomt, beweert meer dan de methode kan ondersteunen.
De onderzoeker is een mens. Weten welk antwoord het onderzoek verlangt, verschuift de interpretatie meetbaar. Goede laboratoria beheren dit doelbewust — door de onderzoeker alleen de informatie te geven die voor de vergelijking nodig is, en in de volgorde waarin die nodig is. Een onderzoeker die een laboratorium belt om te zeggen "we weten zeker dat hij het is" heeft het resultaat evenzeer verontreinigd als wanneer die het monster had verontreinigd.
Wat u hiermee moet doen.
- Vraag hoe het resultaat eruit zou zien als uw vermoeden onjuist was.
- Vraag wat het getal betekent, en als niemand dat kan vertellen, behandel het resultaat dan als een aanwijzing in plaats van als een conclusie.
- Bouw de zaak nooit op één vergelijking en stop daarna.
- Schrijf alleen "consistent met" waar u ook kunt opschrijven waarmee het nog meer consistent is.
Bron. National Research Council, Strengthening Forensic Science in the United States: A Path Forward (2009), https://nap.nationalacademies.org/catalog/12589/strengthening-forensic-science-in-the-united-states-a-path-forward ; National Institute of Standards and Technology, forensische wetenschap, https://www.nist.gov/topics/forensic-science en de Organization of Scientific Area Committees for Forensic Science, https://www.nist.gov/osac
Wat dit niet is. Een grondslag voor het aanvechten of verdedigen van een bepaald resultaat. Dat gebeurt door gekwalificeerde deskundigen op basis van het materiaal in de zaak.