Een onderzoek dat begint met "vind alles over X" eindigt met een map die niemand kan gebruiken. Een onderzoek begint met een vraag die nauw genoeg is dat een antwoord de kwestie zou beslissen — en, cruciaal, nauw genoeg dat het antwoord nee zou kunnen zijn.
"Is de geregistreerde eigenaar van dit vaartuig dezelfde onderneming die het havencontract heeft?" is een vraag. Er zijn twee mogelijke antwoorden en beide zijn nuttig.
"Wat verbergt deze persoon?" is geen vraag. De vraag gaat uit van haar eigen antwoord, en alles wat daarna wordt gevonden, zal worden gelezen als bevestiging daarvan. Dit is geen karaktertrek; zo werkt ieders aandacht, en daarom moet de structuur het werk doen.
Vervolgens, in deze volgorde:
- Schrijf de vraag op voordat je iets bekijkt.
- Schrijf op wat de vraag in beide gevallen zou beantwoorden.
- Leg elke bron vast terwijl je verdergaat, met de datum en wat de bron zei.
- Stop wanneer de vraag is beantwoord, ook wanneer het antwoord nee is.
De vierde stap slaan mensen over. Een onderzoek zonder stopvoorwaarde gaat door totdat iemand moe wordt, en wat het oplevert is een stapel in plaats van een bevinding.