Μια έρευνα που αρχίζει με «βρείτε τα πάντα σχετικά με το X» καταλήγει σε έναν φάκελο που κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει. Μια έρευνα αρχίζει με μια ερώτηση αρκετά συγκεκριμένη ώστε μια απάντηση να την κρίνει οριστικά — και, κυρίως, αρκετά συγκεκριμένη ώστε η απάντηση να μπορεί να είναι όχι.
«Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης αυτού του σκάφους η ίδια εταιρεία που έχει τη σύμβαση του λιμένα;» είναι ερώτηση. Έχει δύο πιθανές απαντήσεις και και οι δύο είναι χρήσιμες.
«Τι κρύβει αυτό το πρόσωπο;» δεν είναι ερώτηση. Προϋποθέτει ήδη την απάντησή της και όλα όσα θα βρεθούν στη συνέχεια θα διαβάζονται ως επιβεβαίωσή της. Αυτό δεν είναι ελάττωμα χαρακτήρα· έτσι λειτουργεί η προσοχή όλων, γι' αυτό η δομή πρέπει να κάνει αυτή τη δουλειά αντί γι' αυτούς.
Στη συνέχεια, με τη σειρά:
- Καταγράψτε την ερώτηση πριν εξετάσετε οτιδήποτε.
- Καταγράψτε τι θα αποτελούσε απάντηση και στις δύο περιπτώσεις.
- Καταγράψτε κάθε πηγή καθώς προχωράτε, μαζί με την ημερομηνία και το τι έλεγε.
- Σταματήστε όταν απαντηθεί η ερώτηση, ακόμη και όταν η απάντηση είναι όχι.
Το τέταρτο είναι αυτό που παραλείπουν οι άνθρωποι. Μια έρευνα χωρίς συνθήκη τερματισμού συνεχίζεται μέχρι να κουραστεί κάποιος, και αυτό που παράγει είναι ένας σωρός αντί για ένα εύρημα.