Κάθε ένα από αυτά τα πεδία έχει έναν αριθμό που σημαίνει κάτι και αρκετούς που φαίνονται σαν να σημαίνουν κάτι.
Πλοία. Ο αριθμός IMO αποτελείται από επτά ψηφία, αποδίδεται μία φορά και δεν αλλάζει καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του κύτους — σε κάθε πώληση, μετονομασία και αλλαγή σημαίας. Αυτό είναι που ταυτοποιεί ένα πλοίο. Το όνομα αλλάζει, μερικές φορές κάθε χρόνο. Η σημαία αλλάζει. Το MMSI αλλάζει μαζί με τη σημαία και είναι αναγνωριστικό ραδιοεπικοινωνίας, όχι αναγνωριστικό πλοίου. Ένα πλοίο που έχει μετονομαστεί τέσσερις φορές και έχει αλλάξει σημαία δύο φορές έχει έναν αριθμό IMO καθ’ όλη τη διάρκεια, και η αναζήτηση με βάση το όνομα δεν αποκαλύπτει τίποτε από αυτά.
Εταιρείες. Ο αριθμός καταχώρισης στο δικό τους εθνικό μητρώο είναι το αναγνωριστικό· το όνομα δεν είναι. Οι εταιρείες μετονομάζονται και τα ονόματα επαναλαμβάνονται ελεύθερα σε διαφορετικές δικαιοδοσίες. Ένα LEI ταυτοποιεί μια οντότητα στην οποία έχει εκδοθεί τέτοιος κωδικός, δηλαδή μια μικρή μειονότητα εταιρειών παγκοσμίως — η απουσία του δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Σημειώστε επίσης τι καταγράφει πράγματι ένα μητρώο: το πρόσωπο που αναφέρεται ως διευθυντής κατά την ημερομηνία της τελευταίας καταχώρισης, το οποίο δεν είναι κατ’ ανάγκη το πρόσωπο που ελέγχει την εταιρεία και δεν είναι κατ’ ανάγκη το πρόσωπο που την έλεγχε τον περασμένο μήνα.
Κυρώσεις. Η καταχώριση σε κατάλογο κυρώσεων είναι διοικητική απόφαση κυβέρνησης, όχι καταδίκη. Οι κατάλογοι περιλαμβάνουν ψευδώνυμα και μεταγραμματισμούς ακριβώς επειδή η αντιστοίχιση ονομάτων είναι αναξιόπιστη, και μια "πιθανή αντιστοίχιση" σε κατάλογο κυρώσεων είναι η αρχή μιας έρευνας και όχι το τέλος της. Οι διαγραφές από τους καταλόγους γίνονται και είναι πολύ λιγότερο προβεβλημένες από τις καταχωρίσεις, οπότε ελέγξτε τον τρέχοντα κατάλογο και όχι ένα αντίγραφο — και ελέγξτε την ημερομηνία σε οτιδήποτε διαβάζετε.