Rozdziel strony i porozmawiaj z każdą z osobna, poza zasięgiem słuchu drugiej. Relacja przedstawiona w tym samym pomieszczeniu co osoba, której dotyczy, nie jest relacją. Dzieci również należy rozdzielić i nie prosić ich o tłumaczenie ani o wybór.
O co się pyta i jak. Pytania otwarte, ich własnymi słowami, bez sugerowania odpowiedzi. Zapytaj, co się wydarzyło, co wydarzyło się wcześniej i czego obawiają się w najbliższej przyszłości. Zapisuj dosłownie.
Nie pytaj, dlaczego nie odeszły. To pytanie osoby, które przeżyły przemoc, najczęściej wskazują jako powód, dla którego przestały rozmawiać z policją, a odpowiedź — że odejście jest najbardziej niebezpiecznym okresem, że nie ma dokąd pójść, że są dzieci, pieniądze, status imigracyjny, zwierzęta — nie jest informacją, której potrzebujesz, aby działać teraz.
Wskaźniki ryzyka, które zmieniają sposób działania.
- Duszenie lub podduszanie, w dowolnym momencie, choćby przez chwilę. To trzeba wiedzieć: jest silnym predyktorem późniejszego zabójstwa, osoba pokrzywdzona często opisuje je słowami „po prostu trzymał mnie za gardło” i bardzo często nie pozostawia ono żadnego widocznego śladu. Zapytaj o to wprost. Każde duszenie wymaga badania lekarskiego, nawet jeśli osoba czuje się dobrze, ponieważ poważne obrażenia pojawiają się dopiero po kilku godzinach.
- Groźby zabójstwa, w tym „jeśli kiedykolwiek odejdziesz”.
- Dostęp do broni.
- Zwiększanie się częstotliwości lub nasilenia.
- Rozstanie lub zamiar rozstania. Ciąża lub niedawny poród.
- Uporczywe nękanie, monitorowanie, kontrolowanie telefonu, pieniędzy lub dokumentów.
- Wcześniejszy kontakt z policją, niezależnie od jego wyniku.
- Własna ocena osoby pokrzywdzonej, że grozi jej niebezpieczeństwo. Jest trafniejsza niż większość list kontrolnych.
Dokumentowanie. Obrażenia opisuj neutralnie — rozmiar, umiejscowienie, kolor — a fotografuj wyłącznie za świadomą zgodą i w sposób, który nie powoduje wtórnej wiktymizacji. Odnotuj zachowanie, stan pomieszczenia, zniszczenia, to, co dzieci powiedziały spontanicznie. Odnotuj, co zostało powiedziane, zanim ktokolwiek zdążył się nad tym zastanowić.
Spodziewaj się, że relacja ulegnie zmianie. Wycofanie się jest udokumentowanym elementem kontroli przymusowej, a nie dowodem, że pierwsza relacja była fałszywa, a reakcja oparta na założeniu, że tak właśnie jest, będzie zawodzić tę osobę przez lata.
Planowanie bezpieczeństwa i kierowanie do specjalistycznej służby należą do właściwej służby specjalistycznej w miejscu, w którym pełnisz służbę. Poznaj jej numer, zanim będzie ci potrzebny.
Źródło. World Health Organization, Violence against women fact sheet, https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/violence-against-women ; WHO, Health care for women subjected to intimate partner violence or sexual violence: a clinical handbook, https://www.who.int/publications/i/item/9789241548595 ; the Council of Europe Convention on preventing and combating violence against women and domestic violence, CETS No. 210, known as the Istanbul Convention.
Czym to nie jest. Procedurą, a nie narzędziem oceny ryzyka. Każda służba ma własne, zatwierdzone dla własnej jurysdykcji, i to ono obowiązuje.