Χωρίστε τα μέρη και μιλήστε με καθένα χωριστά και εκτός εμβέλειας ακοής. Μια κατάθεση που δίνεται στον ίδιο χώρο με το πρόσωπο στο οποίο αφορά δεν είναι κατάθεση. Τα παιδιά χωρίζονται επίσης και δεν τους ζητείται να ερμηνεύσουν ή να επιλέξουν.
Τι ρωτάτε και πώς. Ανοιχτές ερωτήσεις, με τα δικά τους λόγια, χωρίς να υποδεικνύετε απαντήσεις. Ρωτήστε τι συνέβη, τι έχει συμβεί στο παρελθόν και τι φοβούνται ότι θα συμβεί στη συνέχεια. Καταγράψτε αυτολεξεί.
Μην ρωτάτε γιατί δεν έφυγαν. Είναι η ερώτηση που οι επιζώντες αναφέρουν συχνότερα ως τον λόγο για τον οποίο σταμάτησαν να μιλούν στην αστυνομία, και η απάντηση — ότι η αποχώρηση είναι η πιο επικίνδυνη περίοδος, ότι δεν υπάρχει πού να πάνε, ότι υπάρχουν τα παιδιά, τα χρήματα, το καθεστώς μετανάστευσης, τα ζώα — δεν είναι πληροφορία που χρειάζεστε για να δράσετε τώρα.
Δείκτες κινδύνου που αλλάζουν την αντιμετώπιση.
- Στραγγαλισμός ή πνιγμός, οποιαδήποτε στιγμή, όσο σύντομος και αν ήταν. Αυτό είναι το ένα που πρέπει να γνωρίζετε: αποτελεί ισχυρό προγνωστικό δείκτη μεταγενέστερης ανθρωποκτονίας, το θύμα το περιγράφει συχνά ως «απλώς μου κρατούσε τον λαιμό» και πολύ συχνά δεν αφήνει κανένα απολύτως ορατό σημάδι. Ρωτήστε άμεσα γι’ αυτό. Κάθε στραγγαλισμός χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση, ακόμη και όταν το άτομο αισθάνεται καλά, επειδή οι σοβαροί τραυματισμοί εμφανίζονται ώρες αργότερα.
- Απειλές για φόνο, συμπεριλαμβανομένης της φράσης «αν φύγεις ποτέ».
- Πρόσβαση σε όπλα.
- Κλιμάκωση ως προς τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα.
- Χωρισμός ή πρόθεση χωρισμού. Εγκυμοσύνη ή πρόσφατος τοκετός.
- Παρακολούθηση, έλεγχος του τηλεφώνου, των χρημάτων ή των εγγράφων.
- Προηγούμενη επαφή με την αστυνομία, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
- Η δική του εκτίμηση ότι κινδυνεύει. Είναι πιο αποτελεσματική από τις περισσότερες λίστες ελέγχου.
Καταγραφή. Οι τραυματισμοί περιγράφονται ουδέτερα — μέγεθος, σημείο, χρώμα — και φωτογραφίζονται μόνο με ενημερωμένη συναίνεση και με τρόπο που δεν επαναθυματοποιεί. Σημειώστε τη συμπεριφορά, την κατάσταση του χώρου, τις ζημιές, τι είπαν τα παιδιά χωρίς να τους ζητηθεί. Σημειώστε τι ειπώθηκε πριν προλάβει κανείς να το σκεφτεί.
Να αναμένετε ότι η κατάθεση θα αλλάξει. Η ανάκληση είναι τεκμηριωμένο χαρακτηριστικό του εξαναγκαστικού ελέγχου, όχι απόδειξη ότι η πρώτη κατάθεση ήταν ψευδής, και μια αντιμετώπιση που βασίζεται στην υπόθεση ότι η πρώτη κατάθεση είναι ψευδής θα αποτύχει απέναντι στο άτομο για χρόνια.
Ο σχεδιασμός ασφάλειας και η παραπομπή ανήκουν στην εξειδικευμένη υπηρεσία της περιοχής σας. Μάθετε τον αριθμό της πριν τον χρειαστείτε.
Πηγή. World Health Organization, Violence against women fact sheet, https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/violence-against-women ; WHO, Health care for women subjected to intimate partner violence or sexual violence: a clinical handbook, https://www.who.int/publications/i/item/9789241548595 ; the Council of Europe Convention on preventing and combating violence against women and domestic violence, CETS No. 210, known as the Istanbul Convention.
Τι δεν είναι αυτό. Διαδικασία και όχι εργαλείο αξιολόγησης κινδύνου. Κάθε υπηρεσία έχει το δικό της, επικυρωμένο για τη δική της δικαιοδοσία, και αυτό διέπει.