Οι σκηνές σπάνια καταστρέφονται. Αλλοιώνονται, λίγο-λίγο, από ανθρώπους που ο καθένας έκανε κάτι λογικό.
Οι τρόποι με τους οποίους συμβαίνει αυτό, όπως τους περιγράφουν τα εγχειρίδια:
- Πάρα πολλοί άνθρωποι. Κάθε παρών άνθρωπος προσθέτει τις δικές του ίνες, αποτυπώματα και DNA, και αφαιρεί μέρος όσων υπήρχαν εκεί. Η παρουσία έχει κόστος· χρειάζεται αιτιολόγηση.
- Μετακίνηση πριν από την καταγραφή. Ένα αντικείμενο που μετακινήθηκε πριν φωτογραφηθεί στη θέση του έχει χάσει το μοναδικό πράγμα που δεν μπορούσε να ανακτηθεί — το πού βρισκόταν.
- Μεταφορά μεταξύ σκηνών. Τα ίδια γάντια, οι ίδιες μπότες, το ίδιο όχημα που μεταφέρει υλικό από μία τοποθεσία σε άλλη. Η σχετική καθοδήγηση είναι σαφής: αλλαγή προστατευτικού εξοπλισμού μεταξύ σκηνών και αντιμετώπιση ενός υπόπτου και ενός θύματος ως σκηνών στις οποίες δεν πρέπει ποτέ να παρευρίσκεται το ίδιο άτομο με τα ίδια ρούχα.
- Συσκευασία που προκαλεί ζημιά. Υγρό υλικό σφραγισμένο σε πλαστικό αναπτύσσει μούχλα μέσα σε ώρες· οι βιολογικές ίχνες καταστρέφονται από αυτήν. Χαρτί για οτιδήποτε υγρό ή οργανικό, και ξήρανση πριν από τη σφράγιση όπου το επιτρέπει η καθοδήγηση.
- Η καλή πράξη που δεν καταγράφηκε. Κάποιος ανοίγει ένα παράθυρο, κλείνει μια βρύση, καλύπτει ένα σώμα. Όλα αυτά μπορεί να είναι σωστά· τίποτα από αυτά δεν είναι ακίνδυνο αν δεν καταγραφεί.
Πηγή. UNODC, Crime scene and physical evidence awareness for non-forensic personnel, κεφάλαια σχετικά με τη μόλυνση και τη συσκευασία· NIJ NCJ 178280, ενότητες σχετικά με την τεκμηρίωση της σκηνής.