Θέστε αυτά τα ερωτήματα πριν χρησιμοποιήσετε οτιδήποτε, και θέστε τα με αυτή τη σειρά. Η σειρά έχει σημασία: τα μεταγενέστερα ερωτήματα είναι άσκοπη προσπάθεια αν αποτύχει ένα προηγούμενο.
1. Ποιος το δημοσίευσε; Όχι ποιος το ανάρτησε — ποιος το δημοσίευσε. Ένα στιγμιότυπο οθόνης ενός μητρώου δεν είναι το μητρώο. Ένα αντίγραφο ενός καταλόγου κυρώσεων από έναν ιστότοπο συγκέντρωσης δεδομένων δεν είναι ο κατάλογος κυρώσεων. Αναζητήστε τον φορέα που το παρήγαγε και, αν δεν μπορείτε, αυτή είναι η απάντησή σας.
2. Γιατί το δημοσίευσαν; Τα μητρώα υπάρχουν για να βασίζονται σε αυτά οι άλλοι και είναι συνήθως προσεκτικά. Τα γραφεία Τύπου υπάρχουν για να πείθουν. Οι εμπορικοί πάροχοι συγκεντρωτικών δεδομένων υπάρχουν για να πωλούν συνδρομές και έχουν συμφέρον να φαίνονται πλήρεις. Τίποτα από αυτά δεν είναι λόγος αποκλεισμού· όλα όμως αλλάζουν τη βαρύτητα που έχει μία μεμονωμένη καταχώριση.
3. Ποια χρονική στιγμή περιγράφει; Υπάρχουν δύο ημερομηνίες, και σπάνια είναι ίδιες: πότε δημιουργήθηκε η καταχώριση και πότε ενημερώθηκε τελευταία φορά. Ένα μητρώο εταιρειών που εμφανίζει έναν διευθυντή δείχνει ποιος είχε καταγραφεί ως διευθυντής κατά την ημερομηνία της τελευταίας ενημέρωσης του μητρώου. Οι κατάλογοι κυρώσεων τροποποιούνται συνεχώς και οι διαγραφές από τους καταλόγους είναι λιγότερο εμφανείς από τις καταχωρίσεις.
4. Τι θα έπρεπε να ισχύει για να είναι αυτό λάθος; Αν η απάντηση είναι "κάποιος θα έπρεπε να είχε κάνει ένα γραφειοκρατικό λάθος", η καταχώριση είναι πιθανότατα ορθή. Αν είναι "κάποιος θα έπρεπε να μην το είχε ενημερώσει", θεωρήστε ότι δεν το ενημέρωσε. Αν είναι "κάποιος θα έπρεπε να ήταν ειλικρινής", σταματήστε.