Twee bronnen die hetzelfde zeggen, zijn alleen iets waard als het werkelijk twee bronnen zijn. De meeste schijnbare corroboratie is dat niet.
Circulaire berichtgeving is de meest voorkomende fout. Drie nieuwsmedia brengen een feit; alle drie hebben ze het overgenomen van hetzelfde persbureau; het persbureau heeft het overgenomen uit één officiële verklaring. Dat is één bron in drie jassen. Volg elke bewering terug naar waar zij is ontstaan voordat u haar meetelt.
Aggregators zijn niet onafhankelijk. Een dozijn diensten met bedrijfsgegevens zal u hetzelfde bestuursmandaat tonen, omdat ze allemaal hetzelfde nationale register uitlezen. Hun overeenstemming zegt u dat ze allemaal hetzelfde bestand lezen.
Een kopie is geen tweede waarneming. Een elders opnieuw geplaatste publicatie is dezelfde publicatie.
Wat wel telt: twee instanties die hun verslag afzonderlijk hebben opgesteld, vanuit hun eigen procedures. Een scheepvaartregister en een havenautoriteit. Een handelsregister en een processtuk. De eigen metadata van een foto en een tweede foto van dezelfde plaats vanuit een andere hoek.
En als u geen twee bronnen kunt krijgen, zeg dan dat u er één hebt. Eén goed aan een bron toegeschreven, met naam en datum, is eerlijk werk. Twee bronnen die als onafhankelijk worden voorgesteld terwijl ze dat niet zijn, zijn erger dan één, omdat iemand verderop ze als vaststaand zal beschouwen.