Elk gepubliceerd protocol over het documenteren van deze misdrijven begint met hetzelfde beginsel, en dat is geen formaliteit.
De persoon die jou een verklaring aflegt, kan daarvoor worden gedood. Namen, gezichten, locaties, kentekens van voertuigen, het feit dat iemand überhaupt met jou heeft gesproken. Een registratie die een getuige in bezet of betwist gebied identificeert, is een registratie die tegen hen kan worden gebruikt door degene die haar vindt.
Vraag het voordat je een persoon registreert. Leg uit wie je bent, waarvoor het materiaal kan worden gebruikt, wie het uiteindelijk kan zien, en dat je niet kunt beloven dat het nooit zal worden gezien. Toestemming die zonder die informatie is gegeven, is geen toestemming.
Verhoor een getraumatiseerde persoon niet opnieuw voor een betere versie. Herhaalde verklaringen over hetzelfde trauma schaden de persoon en het bewijs: inconsistenties die door het opnieuw vertellen worden geïntroduceerd, worden later gebruikt om hen in diskrediet te brengen.
Beloof niet wat je niet kunt waarmaken. Geen vervolging, geen compensatie, geen bescherming, niet dat ooit iemand ter verantwoording zal worden geroepen.
Verzamel niet wat je niet kunt beschermen. Materiaal op een niet-versleutelde telefoon bij een controlepost is materiaal in handen van iemand anders. Als je het niet kunt beveiligen, overweeg dan of je het überhaupt in bezit moet houden.
Bronnen. UN Office of the High Commissioner for Human Rights, Berkeley Protocol on Digital Open Source Investigations, https://www.ohchr.org/ ; OHCHR, Minnesota Protocol on the Investigation of Potentially Unlawful Death, https://www.ohchr.org/sites/default/files/Documents/Publications/MinnesotaProtocol.pdf ; Eurojust and the Genocide Network guidelines.