Μόλις απομακρυνθείτε από τον άμεσο κίνδυνο, το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορείτε να κάνετε μέσα στο επόμενο λεπτό είναι να ενημερώσετε κάποιον.
Ένα μήνυμα, σε ένα άτομο, εκτός της πληγείσας περιοχής. Αυτό το άτομο γίνεται το σημείο επαφής για όλους τους υπόλοιπους. Έτσι, δεν θα σας τηλεφωνούν διαδοχικά έξι συγγενείς ενώ προσπαθείτε να μετακινηθείτε, ούτε θα τηλεφωνούν έξι συγγενείς στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης για να δηλώσουν την εξαφάνισή σας ενώ δεν έχετε εξαφανιστεί.
Γράψτε, μην τηλεφωνήσετε. Σε ένα πραγματικό περιστατικό το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας κορέννυται μέσα σε λίγα λεπτά. Ένα γραπτό μήνυμα είναι μερικές δεκάδες byte και θα παραμείνει σε αναμονή και θα παραδοθεί, ενώ μια φωνητική κλήση απλώς θα αποτύχει. Οι φωνητικές κλήσεις καταλαμβάνουν επίσης χωρητικότητα που χρειάζονται οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.
Πείτε τέσσερα πράγματα και τίποτε άλλο.
- Είμαι ασφαλής.
- Πού βρίσκομαι, κατά προσέγγιση.
- Πού πηγαίνω, αν πηγαίνω κάπου.
- Πότε θα επικοινωνήσω ξανά.
Το τέταρτο είναι αυτό που ξεχνούν οι περισσότεροι και αυτό που αποτρέπει τον πανικό στην άλλη άκρη. Το «Θα στείλω ξανά μήνυμα στις έξι» μετατρέπει τη σιωπή από ένδειξη καταστροφής σε αναμενόμενο κενό.
Κάντε το πριν η μπαταρία σας γίνει πρόβλημα. Τώρα δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα και μπορεί να είναι αδύνατο σε δύο ώρες.