Lyfseðilsskyld lyf eru raunverulega vandamálið. Allir á heimilinu sem reiða sig á dagleg lyf ættu að eiga meira af þeim en nemur þeim dögum sem þeir geta búist við að vera án aðgangs að apóteki. Spyrjið lækni eða lyfjafræðing hvernig megi löglega byggja upp lítinn varaforða þar sem þið búið; svarið er breytilegt eftir löndum og yfirleitt er til lausn.
Skrifið niður, á blaðið með tengiliðunum: heiti lyfsins, skammtinn og við hverju það er notað. Ekki vörumerkið á þeim lyfjapakka sem þið eigið hverju sinni. Í ókunnu apóteki eða öðru landi er það samheitaheitið sem gerir kleift að afgreiða lyfið.
Sjúkrakassinn sjálfur, miðað við það sem heimili lendir í í raun. Plástrar og sæfðar umbúðir í fleiri en einni stærð, sárabindi sem hægt er að beita þrýstingi með, límband, skæri, flísatöng, einnota hanskar, sótthreinsandi efni, verkjalyf, vökvunarsölt, öll andhistamín sem einhver þarf, hitamælir.
Athugið hann einu sinni á ári sama dag og þið farið yfir áætlunina. Hlutir renna út og hlutir eru fengnir að láni.
Sjúkrakassi er það sem heimili hefur tiltækt. Hann kemur ekki í stað þess að kalla eftir hjálp og ekkert í þessu námskeiði er læknisfræðileg þjálfun.