Er bestaat geen regel van vierentwintig uur. Het is een fabel die levens heeft gekost, en nergens vereist gepubliceerde richtlijn dat iemand moet wachten voordat die persoon een vermissing meldt of handelt. Een vermiste persoon wordt als iemand die risico loopt beschouwd totdat een beoordeling anders uitwijst, niet andersom.
Wat als eerste wordt vastgelegd, omdat het het snelst vervaagt.
- De laatste bevestigde waarneming — wie hen zag, waar precies, op welk tijdstip en hoe dat tijdstip bekend is. "Vanmorgen" is geen tijdstip; "toen de schoolbus langskwam" wel.
- Wat zij droegen, in de woorden van degene die hen zag, en een recente foto — een foto die deze maand is genomen, niet de foto die de familie mooi vindt.
- De telefoon. Nummer, of die overgaat of uitstaat, wanneer die voor het laatst verbinding maakte, welke berichtenaccounts zij gebruiken. Vraag de familie de telefoon niet te blijven bellen tot de batterij leeg is.
- Medisch. Medicatie die moet worden ingenomen, aandoeningen die het beoordelingsvermogen beïnvloeden, dementie, diabetes, epilepsie, een crisis in de geestelijke gezondheid, recent ontslag uit het ziekenhuis.
- Gemoedstoestand en omstandigheden. Een ruzie, een schuld, een diagnose, een sterfgeval, een rechtszitting, een immigratiebeslissing. Of zij iets hebben meegenomen, en of er iets is achtergelaten dat zij nooit achterlaten.
- Wie hen als laatste heeft gesproken, en met wie nog niet is gesproken.
Behandel de woning als een plaats delict als er ook maar enige mogelijkheid van een misdrijf bestaat. De meest voorkomende onomkeerbare fout is een goedbedoelde zoektocht waarbij alles wordt verplaatst voordat iemand heeft vastgesteld of er een misdrijf heeft plaatsgevonden.
De risicofactoren die de reactie veranderen. Een kind. Een oudere persoon met cognitieve beperkingen. Iemand die heeft gezegd zichzelf iets aan te willen doen. Iemand die is vertrokken in de kleding die die persoon aanhad, zonder jas in de winter, zonder geld, zonder medicatie. Iemand die risico loopt op uitbuiting. Een vermissing die volledig afwijkend is van het normale gedrag.
Over grenzen heen. INTERPOL publiceert Yellow Notices voor vermiste personen op verzoek van het nationale bureau van een lidstaat; dat is een kanaal tussen politiediensten, niet iets dat een vereniging of een familie rechtstreeks gebruikt: https://www.interpol.int/How-we-work/Notices/About-Notices . Wanneer mensen door een gewapend conflict, een ramp of migratie van elkaar zijn gescheiden, voeren het ICRC en de nationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanverenigingen Restoring Family Links uit: https://www.icrc.org/en/what-we-do/restoring-family-links
Publiceer geen foto en gegevens van een persoon op sociale media voordat de dienst die de zaak behandelt daarom heeft gevraagd. Een openbare oproep is een beslissing met gevolgen — voor iemand die voor geweld vlucht, kan dit juist datgene zijn waardoor de persoon die zij zijn ontvlucht hen vindt.
Bron. INTERPOL, About Notices, https://www.interpol.int/How-we-work/Notices/About-Notices ; International Committee of the Red Cross, Restoring Family Links, https://www.icrc.org/en/what-we-do/restoring-family-links ; UNODC, https://www.unodc.org/
Wat dit niet is. Procedure. Elke politiedienst heeft zijn eigen risico-inschatting en zijn eigen drempels, en waar die afwijken van deze pagina, zijn zij bepalend.