Σε κάθε έκτακτη ανάγκη της τελευταίας δεκαετίας, οι ψευδείς πληροφορίες διαδόθηκαν ταχύτερα από την ίδια την έκτακτη ανάγκη. Κάποιες είναι επινοημένες. Οι περισσότερες είναι ένα πραγματικό μήνυμα για διαφορετικό τόπο ή ένα πραγματικό μήνυμα από πριν από τρία χρόνια.
Από πού προέρχονται πράγματι οι επίσημες πληροφορίες. Κάθε χώρα σε αυτόν τον ιστότοπο ορίζει το δικό της επίσημο κανάλι ενημέρωσης για κρίσεις — έναν κυβερνητικό ιστότοπο, έναν ραδιοτηλεοπτικό φορέα, ένα σύστημα ειδοποιήσεων κινητής τηλεφωνίας ή και τα τρία. Βρείτε το δικό σας τώρα, όσο δεν συμβαίνει τίποτα, και μάθετε πώς μοιάζει. Ένα άτομο που δεν έχει δει ποτέ μια πραγματική ειδοποίηση δεν μπορεί να ξεχωρίσει μια πλαστή.
Τρεις έλεγχοι που διαρκούν δέκα δευτερόλεπτα ο καθένας.
- Ποιος το είπε πρώτος; Όχι ποιος σας το έστειλε. Αν η διαδρομή καταλήγει σε ένα στιγμιότυπο οθόνης, έχετε ένα στιγμιότυπο οθόνης και όχι μια πηγή.
- Πότε; Μια φωτογραφία ενός κτιρίου που καίγεται δεν αναφέρει ημερομηνία. Η ίδια εικόνα ανακυκλώνεται σε κάθε κρίση.
- Πού; Αναζητήστε κάτι στην εικόνα που προσδιορίζει τον τόπο: μια πινακίδα, μια πινακίδα κυκλοφορίας, μια γλώσσα σε πρόσοψη καταστήματος.
Ο κανόνας για την αναμετάδοση. Αν δεν το έχετε ελέγξει, μην το προωθήσετε. Σε μια πραγματική έκτακτη ανάγκη, τα μηνύματα που στέλνετε είναι αυτά βάσει των οποίων θα ενεργήσουν οι άνθρωποι που αγαπάτε, και μια φήμη φτάνει με το όνομά σας πάνω της.
Αν δεν είστε βέβαιοι, πείτε τι γνωρίζετε πραγματικά: "Έχω δει ένα μήνυμα που λέει X, δεν μπόρεσα να το επιβεβαιώσω." Αυτό είναι χρήσιμο να το στείλετε. Μια αναμεταδιδόμενη φήμη δεν είναι.