Pierwszy funkcjonariusz na miejscu zdarzenia decyduje o tym, jak wiele z niego pozostanie nienaruszone. Niemal wszystko w opublikowanych wytycznych dotyczących tej pierwszej godziny dotyczy powściągliwości — czego nie dotykać, czego nie przenosić, do czego nie dopuścić — ponieważ miejsce zdarzenia można naruszyć tylko raz.
Kolejność określona w wytycznych — i jest to kolejność, a nie lista:
- Najpierw własne bezpieczeństwo, potem bezpieczeństwo wszystkich innych. Miejsce zdarzenia, na którym odnosi obrażenia druga osoba, przestaje być miejscem prowadzenia dochodzenia, a staje się miejscem zdarzenia. Zanim zaczniesz szukać tego, co ma znaczenie dowodowe, sprawdź, co nadal jest niebezpieczne: ruch drogowy, pożar, zawalenie konstrukcji, czynne źródło energii elektrycznej, niezlokalizowana broń, osoba nadal znajdująca się na miejscu.
- Życie i zdrowie ludzi są ważniejsze niż dowody. Każdy, kto potrzebuje pomocy medycznej, otrzymuje ją, a miejsce zdarzenia zostaje naruszone w takim zakresie, jakiego to wymaga. Nie jest to kompromis między dwiema wartościami; ta kwestia jest rozstrzygnięta.
- Wyznacz granicę i uczyń ją szerszą, niż sądzisz, że trzeba. Wytyczne są zgodne co do tego, że pierwsze kordony są wyznaczane zbyt ciasno. Granicę można później zawęzić; nie można jej rozszerzyć, gdy ludzie przeszli już przez ten obszar.
- Kontroluj, kto wchodzi. Jedna droga wejścia i wyjścia oraz pisemny zapis każdej osoby, która z niej skorzystała, wraz z godziną. Zapis ma takie samo znaczenie jak kordon: to on pozwala później odróżnić ślad pozostawiony przez sprawcę od śladu pozostawionego przez współpracownika.
- Zapisz, co zastałeś, zanim to się zmieni. Drzwi otwarte lub zamknięte, światła włączone lub wyłączone, pogoda, zapachy, co zostało przesunięte, aby dotrzeć do poszkodowanego, i przez kogo. Każda zmiana wprowadzona z uzasadnionego powodu musi zostać odnotowana jako zmiana, w przeciwnym razie po kilku miesiącach stanie się niewyjaśnioną rozbieżnością.
Źródło. National Institute of Justice, Crime Scene Investigation: A Guide for Law Enforcement (NCJ 178280), https://www.ojp.gov/pdffiles1/nij/178280.pdf — oraz UNODC, Crime scene and physical evidence awareness for non-forensic personnel, https://www.unodc.org/documents/scientific/Crime_scene_awareness__Ebook.pdf
Czym to nie jest. Stowarzyszenie nie jest formacją policyjną. Postępowanie na rzeczywistym miejscu zdarzenia określają przepisy prawa danego kraju oraz instrukcje służby, do której należy funkcjonariusz, a gdy różnią się one od tej strony, to one mają zastosowanie, a nie niniejsza strona.