Dit is geen juridisch advies en kan dat ook niet zijn: de regels verschillen per land en per hoedanigheid waarin u handelt. Wat hier wordt uiteengezet, is waar deze vereniging ophoudt, en de onderbouwing ervan is het kennen waard, ongeacht in welke jurisdictie u werkt.
Nooit aanraken:
- Alles achter een login waarvoor u geen toegang hebt gekregen. Daaronder valt ook een account dat iemand anders heeft aangemaakt, evenals een account waarvoor u het wachtwoord aan een collega hebt gevraagd.
- Privéberichten en besloten groepen. Een groep met toegangscontrole is besloten, hoe eenvoudig toetreding ook zou zijn.
- Gelekte en buitgemaakte gegevens. Ze circuleren vrijelijk en worden vaak als een legitieme dataset aangeboden. Het gebruik ervan maakt elke bevinding onbruikbaar en maakt de verwerking zelf in een groot deel van Europa onrechtmatig.
- Alles waartoe u toegang krijgt door een controle te omzeilen. CAPTCHA's, snelheidslimieten, betaalmuren en toegangsbeperkingen geven allemaal aan dat u niet bent uitgenodigd.
En twee dingen waarop zelfs zorgvuldige mensen zich verkijken:
Publiek zichtbaar is niet hetzelfde als vrij te verwerken. In de EU en het VK heeft persoonsgegevens die zijn gepubliceerd nog steeds een betrokkene met rechten. Iets kunnen zien en toestemming hebben om het te verzamelen, op te slaan en te combineren zijn verschillende vragen.
Combineren is op zichzelf een handeling. Drie onschadelijke openbare feiten die samen de dagelijkse bewegingen van een persoon vormen, zijn iets nieuws, en het is de samenvoeging die het risico creëert — niet een van de afzonderlijke onderdelen.
De test die het meeste hiervan ondervangt: zou u precies kunnen opschrijven hoe u dit hebt verkregen, het kunnen overhandigen aan de persoon op wie het betrekking heeft, en het kunnen verdedigen? Zo niet, doe het dan niet.