Αυτό δεν αποτελεί νομική συμβουλή και δεν μπορεί να αποτελεί: οι κανόνες διαφέρουν ανά χώρα και ανάλογα με την ιδιότητα υπό την οποία ενεργείτε. Όσα παρατίθενται εδώ δείχνουν πού σταματά αυτή η ένωση, και το σκεπτικό αξίζει να το έχετε υπόψη ανεξάρτητα από τη δικαιοδοσία στην οποία εργάζεστε.
Δεν αγγίζονται ποτέ:
- Οτιδήποτε βρίσκεται πίσω από σύνδεση για την οποία δεν σας δόθηκαν στοιχεία πρόσβασης. Συμπεριλαμβανομένου λογαριασμού που δημιούργησε κάποιος άλλος, καθώς και λογαριασμού για τον οποίο αποκτήσατε πρόσβαση ζητώντας από συνάδελφο τον κωδικό πρόσβασής του.
- Ιδιωτικά μηνύματα και κλειστές ομάδες. Μια ομάδα στην οποία υπάρχει έλεγχος συμμετοχής είναι κλειστή, όσο εύκολη κι αν θα ήταν η ένταξη.
- Δεδομένα που έχουν διαρρεύσει και δεδομένα από παραβιάσεις. Κυκλοφορούν ελεύθερα και συχνά προσφέρονται ως νόμιμο σύνολο δεδομένων. Η χρήση τους καθιστά κάθε εύρημα μη αξιοποιήσιμο και, σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, καθιστά παράνομη την ίδια την επεξεργασία.
- Οτιδήποτε προσεγγίζεται παρακάμπτοντας έναν έλεγχο. Τα CAPTCHA, τα όρια ρυθμού, τα paywalls και οι περιορισμοί πρόσβασης δηλώνουν όλα ότι δεν έχετε προσκληθεί.
Και δύο σημεία που παγιδεύουν ακόμη και τους προσεκτικούς:
Το ότι κάτι είναι δημόσια ορατό δεν σημαίνει ότι είναι ελεύθερο προς επεξεργασία. Στην ΕΕ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα προσωπικά δεδομένα που έχουν δημοσιευτεί εξακολουθούν να αφορούν υποκείμενο δεδομένων που έχει δικαιώματα. Η δυνατότητα να δείτε κάτι και η άδεια να το συλλέξετε, να το αποθηκεύσετε και να το συνδυάσετε είναι διαφορετικά ζητήματα.
Ο ίδιος ο συνδυασμός αποτελεί πράξη. Τρία ακίνδυνα δημόσια γεγονότα, συναρμολογημένα σε καθημερινές μετακινήσεις ενός προσώπου, συνιστούν κάτι νέο, και είναι η ίδια η συναρμολόγηση που δημιουργεί τον κίνδυνο — όχι οποιοδήποτε από τα επιμέρους στοιχεία.
Το τεστ που καλύπτει τις περισσότερες περιπτώσεις: θα μπορούσατε να καταγράψετε με ακρίβεια πώς αποκτήσατε αυτό το στοιχείο, να το παραδώσετε στο πρόσωπο το οποίο αφορά και να το υπερασπιστείτε; Αν όχι, μην το κάνετε.