Algengustu mistökin fyrstu mínúturnar eru ekki að fara í panikk. Þau eru að bregðast við því fyrsta sem þú heyrðir.
Áður en nokkuð annað er gert skaltu verja einni mínútu í að komast að því hvað er í raun að gerast og hvar. Ekki því sem skilaboð sögðu, ekki því sem einhver hrópaði — heldur því sem eigin skynfæri þín segja þér og því sem opinber heimild segir.
Spyrðu þriggja spurninga í þessari röð.
-
Er ég í yfirvofandi hættu þar sem ég stend núna? Eldur, reykur, vatn, skemmd bygging, umferð, eitthvað sem fellur.
-
Er einhver með mér slasaður?
-
Hvað segja yfirvöldin?
Fyrstu tveimur spurningunum svararðu með því að líta í kringum þig. Þeirri þriðju svararðu út frá opinberri rás í þínu landi, sem er á síðu þess lands á þessari vefsíðu.
Hvers vegna ein mínúta skiptir máli. Fólk sem hreyfir sig strax fer í þá átt sem það sneri þegar. Í húsbruna er það oft í átt að leiðinni sem það kom inn, en þar er eldurinn oft. Sextíu sekúndna hlé er ekki hik; það er munurinn á því að hreyfa sig og að fara eitthvert þar sem það gagnast.