Allt eftir fyrsta daginn snýst um að geta sannað hver þú ert. Að fara yfir eftirlitsstöð, sækja um aðstoð, skrá sig í athvarf, sameinast barni á ný, leggja fram tryggingakröfu — allt þetta krefst skjals.
Hvað þú ættir að hafa með þér. Persónuskilríki fyrir hvern þann sem ferðast, þar með talið börn. Hvaðeina sem sannar samband: fæðingarvottorð, forsjárgögn. Læknisfræðileg gögn fyrir alla sem eru með heilsufarsástand sem skiptir máli.
Hvað þú ættir að hafa annars staðar. Ljósmyndir af öllu ofangreindu, geymdar á stað sem þú getur nálgast án eigin síma — tölvupóstur til þín sjálfs, skýjareikningur með lykilorði sem þú kannt án þess að þurfa að fletta því upp. Afrit sem þú getur ekki nálgast er ekki afrit.
Reiðufé. Kortagreiðslur eru háðar rafmagni og netkerfi, og hvort tveggja bregst samtímis. Nokkrar evrópskar almannavarnastofnanir segja þetta nú beinlínis í ráðleggingum sínum til heimila: hafðu eitthvað reiðufé, í smærri upphæðum, því enginn er með skiptimynt.
Hvað þú ættir ekki að hafa með þér. Hvaðeina sem þú hefur ekki efni á að tapa og þarft ekki á að halda. Taska sem er nógu þung til að hægja á þér er taska sem verður lögð frá sér.