Όλα όσα ακολουθούν την πρώτη ημέρα βασίζονται στο να μπορείτε να αποδείξετε ποιοι είστε. Το να περάσετε από ένα σημείο ελέγχου, να ζητήσετε βοήθεια, να εγγραφείτε σε έναν χώρο φιλοξενίας, να επανενωθείτε με ένα παιδί, να υποβάλετε αίτηση αποζημίωσης — όλα απαιτούν ένα έγγραφο.
Τι να έχετε μαζί σας. Έγγραφα ταυτοποίησης για κάθε άτομο που ταξιδεύει, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών. Οτιδήποτε αποδεικνύει μια συγγενική σχέση: πιστοποιητικά γέννησης, έγγραφα επιμέλειας. Ιατρικά έγγραφα για όποιον έχει πάθηση που έχει σημασία.
Τι να έχετε κάπου αλλού. Φωτογραφίες όλων των παραπάνω, αποθηκευμένες κάπου όπου μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση χωρίς το δικό σας τηλέφωνο — ένα email προς τον εαυτό σας, έναν λογαριασμό cloud του οποίου γνωρίζετε τον κωδικό πρόσβασης χωρίς να χρειάζεται να τον αναζητήσετε. Ένα αντίγραφο στο οποίο δεν μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση δεν είναι αντίγραφο.
Μετρητά. Η πληρωμή με κάρτα εξαρτάται από το ηλεκτρικό ρεύμα και ένα δίκτυο, και και τα δύο μπορεί να πάψουν να λειτουργούν ταυτόχρονα. Αρκετές ευρωπαϊκές υπηρεσίες πολιτικής προστασίας το αναφέρουν πλέον ρητά στις οδηγίες τους για τα νοικοκυριά: να κρατάτε κάποια μετρητά, σε μικρές ονομαστικές αξίες, επειδή κανείς δεν έχει ρέστα.
Τι να μην παίρνετε μαζί σας. Οτιδήποτε δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να χάσετε και δεν χρειάζεστε. Μια τσάντα αρκετά βαριά ώστε να σας καθυστερεί είναι μια τσάντα που θα την αφήσετε κάτω.