Zwykli ludzie często są jedynymi osobami, które mają zapis tego, co wydarzyło się w jakimś miejscu. Taki zapis ma wartość — i nie ma żadnej wartości, jeśli jego uzyskanie doprowadzi do czyjejś krzywdy.
Bezpieczeństwo przede wszystkim — i nie jest to formalność. Nie wchodź na niebezpieczny obszar, nie zbliżaj się do niczego podejrzanego ani nie pozostawaj w odsłoniętym miejscu, aby zrobić zdjęcie. Żaden zapis nie jest wart tego, by ktoś ucierpiał — dotyczy to także ciebie.
Jeśli dokumentowanie jest bezpieczne, rzeczy, które sprawiają, że zapis będzie później użyteczny, są zwyczajne.
- Zachowaj oryginalny plik. Nie kopię przesłaną za pośrednictwem aplikacji do przesyłania wiadomości, która usuwa informacje przechowywane w pliku. Przenieś oryginały z telefonu bez zmian.
- Zapisz osobno na piśmie datę, godzinę i miejsce, ponieważ nie będziesz ich pamiętać, a plik może ich nie zawierać.
- Sfotografuj szerszy plan miejsca, a także szczegół, aby można było rozpoznać to miejsce.
- Nie inscenizuj niczego ani niczego nie edytuj. Zmieniony zapis jest gorszy niż jego brak: podważa wiarygodność wszystkiego, co mu towarzyszy.
Pomyśl, zanim opublikujesz. Przekazywane na żywo informacje o tym, gdzie ludzie się chronią, gdzie znajdują się umocnienia lub kto jest obecny, mogą narazić te osoby na niebezpieczeństwo. W razie wątpliwości przekaż je władzom lub uznanej organizacji humanitarnej, zamiast je publikować.
Chroń osoby uwidocznione na materiale. Twarze, adresy i numery rejestracyjne pojazdów mogą umożliwić zidentyfikowanie kogoś osobom, którym nie zamierzałeś tego ujawniać.
To jest wprowadzenie. Biblioteka materiałów dla członków stowarzyszenia omawia dokumentowanie, weryfikację i postępowanie z dowodami w odpowiedniej szczegółowości.