Eén tas per persoon, nu ingepakt en bewaard op een plek waar je hem zou pakken. Het later inpakken ervan is het plan dat iedereen heeft en niemand uitvoert.
Erin. Kopieën van documenten. Water voor een dag. Voedsel dat geen bereiding nodig heeft. Een zaklamp en batterijen. Een powerbank en kabel. Een kleine EHBO-set. Medicijnen. Een warme laag en iets waterdichts. Een set sokken en ondergoed. Zeep, een tandenborstel, sanitaire artikelen. Contant geld in kleine coupures. De contactgegevens op papier. Een fluitje.
Het gewicht bepaalt alles. Je moet hem kunnen dragen, terwijl je ook een kind draagt als je dat hebt, zolang als nodig is. Een tas die te zwaar is om te dragen, wordt achtergelaten met alles wat erin zit.
Eén per persoon, ook voor kinderen, die hun eigen kleine tas kunnen dragen — en dat ook zouden moeten doen, omdat een eigen tas iets is waarover ze controle hebben op een dag waarop ze nergens controle over hebben.
Controleer hem twee keer per jaar. Kinderen groeien uit hun kleding, voedsel bederft, batterijen raken leeg en documenten veranderen.