Gdy miejsce zdarzenia jest już tak bezpieczne, jak tylko można je uczynić, kolejność jest taka sama jak w przypadku każdego innego miejsca zdarzenia z obrażeniami.
Najpierw zagrażające życiu krwawienie. Krew opuszcza ciało szybciej niż cokolwiek innego może mieć znaczenie. Bezpośredni, mocny ucisk tym, co jest pod ręką, utrzymywany bez unoszenia ręki w celu sprawdzenia. Jeśli z kończyny krwawienie jest nie do opanowania, a masz opaskę uciskową i wiesz, jak jej użyć: wysoko, ciasno i zapisz czas. Wytyczne wyraźnie wskazują, że po założeniu opaski uciskowej osoba udzielająca pierwszej pomocy nie luzuje jej.
Drożność dróg oddechowych. Drożność dróg oddechowych osoby nieprzytomnej jest zagrożona przez jej własny język. Odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, chyba że podejrzewasz uraz szyi; w takim przypadku wysunięcie żuchwy. W pojeździe w praktyce często oznacza to podtrzymywanie głowy w pozycji, w której się znajduje, i utrzymywanie w tej pozycji drożności dróg oddechowych.
Oddychanie. Patrz, słuchaj i wyczuwaj nie dłużej niż przez dziesięć sekund. Brak prawidłowego oddechu lub tylko łapanie powietrza oznacza rozpoczęcie CPR.
Uciski klatki piersiowej. Środek klatki piersiowej, na głębokość 5–6 cm, 100–120 na minutę, pozwalaj klatce piersiowej na pełny powrót. Kontynuuj do czasu przejęcia działań przez służby ratunkowe lub wystąpienia u tej osoby wyraźnych oznak życia. Jeśli dostępny jest defibrylator, użyj go, gdy tylko dotrze na miejsce, i postępuj zgodnie z jego głosowymi instrukcjami.
Krążenie i wstrząs. Blada, zimna, spocona skóra, splątanie, szybki i płytki oddech. Nie pozwalaj poszkodowanemu się poruszać, zapewnij mu ciepło i cały czas do niego mów. Nic do jedzenia ani picia.
Uwięzieni poszkodowani. Jeśli ktoś jest uwięziony, twoim zadaniem jest utrzymywanie go w stanie przytomności, zapewnienie mu ciepła oraz utrzymywanie drożności dróg oddechowych w miejscu, do którego możesz dotrzeć. Uwolnieniem zajmują się służby wyposażone w odpowiedni sprzęt; ciągnięcie za uwięzioną osobę powoduje obrażenia, których wcześniej nie było.
Ktoś, kto mówi, że nic mu nie jest. Adrenalina maskuje poważne obrażenia przez dwadzieścia minut lub dłużej. Poszkodowany, który odchodzi pieszo, nadal jest poszkodowanym i powinien zostać zbadany.
Źródło. European Resuscitation Council Guidelines 2021 — Basic Life Support and First Aid, https://cprguidelines.eu/ ; ILCOR consensus on science, https://www.ilcor.org/
To jest lektura, a nie szkolenie.